قالب پرشین بلاگ

ما چون ز دری پای کشیدیم ، کشیدیم

امید ز هر کس که بریدیم ، بریدیم

دل نیست کبوتر که چو برخاست ، نشیند

از گوشه بامی که پریدیم ، پریدیم

رم دادن صید ، خود از آغاز غلط بود

حالا که رَماندی و رَمیدیم ، رمیدیم

کوی تو که باغ ِ ارم ِ روضۀ خُلد است

انگار که دیدیم ندیدیم ، ندیدیم

صد باغ بهار است و صلای گل و گلشن

گر میوۀ یک باغ نچیدیم ، نچیدیم

سر تا به قدم ، تیغ دعاییم و تو غافل

هان ! واقف ِ دم باش رسیدیم ، رسیدیم

وحشی ! سبب ِ دوری و این قسم سخنها

آن نیست که ما هم نشنیدیم ؛ شنیدیم....