اشعار زیبا

قالب پرشین بلاگ


اشعار زیبا
اين اشعار كلا مال خودم هست (به غیر از بعضی ها که منبع داره )
شاعر
آخرين مطالب
لینک دوستان

تبادل لینک هوشمند
برای تبادل لینک  ابتدا ما را با عنوان اشعار زیبا و آدرس sadeqemsh.LXB.ir لینک نمایید سپس مشخصات لینک خود را در زیر نوشته . در صورت وجود لینک ما در سایت شما لینکتان به طور خودکار در سایت ما قرار میگیرد.





پيوندهای روزانه
لینک های مفید

باشد که گفتیم و نشنیدند    

                       باشد که بودیم و    ندیدند


باشد که روز آن هم   رسد   

                      باشد که مردیم و نفهمیدند


[ یک شنبه 30 بهمن 1398, ] [ 19:34 ] [ صادق ]

اندیشه فغان است و فغانی گذران است

                                             دلدادگی و عشق همه وهم جهان است

گو  دلبر  شیدا  که  گر  آیی  تو  بر ما

                                             هیزم زتنم هست و دو آتش ز میان است

جز وسوسه و شهوت ما سیتره ای نیست

                                             گوپاکی این دل که کجارفت و نهان است

درد  غمِِِ  دلدادگی  و  چشم ِ   دو   گریان

                                              پوچ است و همه ریشه ما.....

.

.

.

بقیه وابسته به درخواست

[ شنبه 29 بهمن 1398, ] [ 12:3 ] [ صادق ]

 

 

 

دیگر از حال و هوای دل من نیست خبر

                                                     مرده را گر که به مستی طلبی , هست خبر؟

 

غم دل کُشت و به یک یک همه رگ ها را کَند

                                                          گو رفیقی مگر از  درد  دلم   است   خبر

.

.

 

.

.

ادامه وابسته به درخواست

[ پنج شنبه 27 بهمن 1398, ] [ 10:38 ] [ صادق ]

عشق فانیِ غمم گر دل من جا داری

                                                  تو بدان مضحکی و بر ره من پا داری

گر بخواهی بشود منزل او در دلِ تو

                                                  باید این کلبه ی دل بشکنی و بی دل تو

باید انسان نباشی و چو یک برده غلام.

.

.

..

شرمنده بقیه وابسته به درخواست

[ چهار شنبه 26 بهمن 1398, ] [ 10:13 ] [ صادق ]

 

 

 

خاطرات عشق  گر از   یاد    رفت

                                 بازوان   عشق    گر   بر    باد رفت

 

گر که عاشق نیست در دوران ما

                                  کز محبت وز برما , درپی بیداد رفت

 

وز از آن روزی که دیگر , همدمی درکار نیست

                                  این دلم با کاروانِ یارم و همزاد رفت

 

دیگر از لطف و صفا , مهر و وفا

                                    نیست حرفی آن همه با داد رفت

[ جمعه 21 بهمن 1398, ] [ 12:31 ] [ صادق ]

صفحات بعدی رو حتما ببینید

 

[ جمعه 21 بهمن 1398, ] [ 11:7 ] [ صادق ]

 

 

 

ای علی ای مظهرِ لطف و صفا

                                      ای  پناه  عالم  و  حجب  و  حیا

بی قصیده , بی روا و بی سوا

                                      می رود عشقم براین فکر و ندا

کی مسلمانش بگو زان قبله تو در کجاست

                                      هان آمد بر ز فکرم قبله ی تو کعبه است

هیچ کس فکرش بر این نیست ای علی المرتضی

                                                                  تو کجا زاده شدی ای خاتم حکم و قضا

آن خلیل العالمین بر قبله ی ما چاره کرد

                                                                  آن نبی الآخرین بر کعبه ما سجده کرد

نوبت تو شد ولیم یک حقیقت در پس آن پرده است

                                                                  این حقیقت . .. . ...   ..

..

 

.

..

در ادامه مطلب

ادامه مطلب مورد نظر رمز دارد.
لطفا رمز عبور مربوط به مطلب را وارد کرده ، دکمه تایید را کلیک کنید.
تو نظرات درخواست کنین چون یه جوری واسه کله پوچها کفر به حساب میاد

ادامه مطلب
[ جمعه 21 بهمن 1398, ] [ 1:1 ] [ صادق ]

 

 

 

 

 

 

هر   کسی    را    بهر     چیزی       ساختند               عاشقان    را       قعر       پوچ       انداختند

حکم    پوجی  وز     دلت      بیرون        بدار                رود عشق     و      مهر ایزد       جای    دار

پس بدان که کز برایت یک هدف آماده هست                هست پنهان کز که پیدا شد تنت آزاده است

بی  کسی  را  فرصت  خلوت پی خالق بدان                این همان راهیست در آن می رود دریا دلان

 

.

.

.

ادامه وابسته به درخواست

[ جمعه 14 بهمن 1398, ] [ 11:41 ] [ صادق ]

 

چه  کنم   خود  بشناسم  تا  تو را  دریابم              هوس و  شهوت  خود  را تا به  طور   اندازم

رمز  و  اسرار  درون   دل  من  از  چه   قرار             این قرار است که من در پی خود تن به   فرار

عقل  پوسیده ی  من  هیچ  ندانست تورا              کاش می شد که  بفهمم نغمه ی این  دل را

قلب هر ثانیه ای گوش  زد  قدرت  توست               نبض  هر  ثانیه  گوید   که  باید  دل  جوست

خواب هر روز بگوید که تو هم خواهی مرد               مرگ یک عمر بگوید که تو هم خواهی خفت

[ چهار شنبه 21 دی 1398, ] [ 9:50 ] [ صادق ]

 

 

 

 

ای که من بهر تو و بند  وجودم    عشقت            تو وجود  و  دل دیوانه ی  من  موجودت

ای  پناه   همه  و  نور   جهان    هستی             تو انرژی و جهان ساطع این دل مستی

با توکل به تو  ای  عشق  من  می دانم              خرد  و  جان  و   تنم   را می افزایم

تو که ستار العیوبی و منم غرق به عیب               ............

.

.

.

.

ادامه وابسته به نظرات

 

[ سه شنبه 20 دی 1398, ] [ 11:25 ] [ صادق ]

زانکه بود   و      بود بود  و  هیچ  معبودی   نبود                     کز تو بودی و دلت بودو کسی در بر نبود

توشدی هم مصطفی و هم علی  یک تن دو جا                       چون بدیدی کز شکافی برگرفت او از فضا

 زان مکان و زان زمان را در جهان محصور ساخت                   خلقت کل خلایق بر شما دستور ساخت

در  پی  دستور   او  گفتی  بشو  آن  هم بشد                      اول     خلقت   برای  بهر  زهرای  تو شد                        

بعد    آن   اربع   برادر  در   پدید   آمد  ز   دین

.

.

.

اگه خواستین می زارم تو بلاگ

[ شنبه 17 دی 1398, ] [ 9:37 ] [ صادق ]

دردیست بگویی و ز فهمش نتوانند

                                              زجریست چو آیینه بتابی و نبینند

اندوه دلت از قفس هر لحظه براید

                                        افسوس کسی نیست که قَدرت بشمارد

افسوس که با هر که .....

 

[ دو شنبه 28 فروردين 1398, ] [ 13:48 ] [ صادق ]

حلال مشکلات

پول من جن و تو بسم الله... انتَ محبوب و انَأ شیدا
می دوی و من به دنبالت.... هرچه می آیم تو ناپیدا
سرعتت اندازۀ نور است...سرعتم چون لاک پشت امّا
از تراول عقده ها دارم .... چون نمی آید به پیش ما
بانک بیت العشق می باشد.... گاوصندوقش عجب زیبا
ای کلید حل هر مشکل..... کی گشایی مای پروبلم *را؟
صاحبت با اعتبار تو .... می فروشد فخر بر دنیا
بی تو انسان پوچ و بی معنا ست....با تو اما قدّ ِ یک دریا
بی تو هرکس را گدا گویند.... با تو امّا می شود دارا
با تو هر عفریته ای خوشگل.... بی تو هر زیبا ، دراکولا
گل نسا تا با تو پیمان بست.... نام خود را می کند مینا
مش غضنفر می شود کامبیز.... کل تقی نامش شود پویا
گر به روی سنگت اندازند.... راه می افتد بدون پا
یک نفر از درد دوریت.... رفته از دیوارها بالا
دیگری از عشق روی تو....کرده در بند اوین مأوا
طفلکی شهرام دیدی شد.... عاقبت از عشق تو رسوا؟
گفت با « جاوید» دانایی.... ترمزت یک دم بکش آقا
آن چه را گفتی قبول امّا.... می دهم پندی تو را حالا
گرچه بالا می رود هرچیز.... همره این دلبر رعنا
معرفت اما نخواهد رفت...... لاجرم همراه او بالا
گفتمش حرفت درست امّا .... گوش کن این نکته را جانا
معده ام وقتی پر از خالی ست.... معرفت کیلوی چن بابا؟
معذرت از اینکه بالاجبار..... چند من چن شد در این دعوا

[ جمعه 28 بهمن 1390, ] [ 10:28 ] [ صادق ]

پسری با پدرش در رختخواب درد ودل می کرد با چشمی پر آب

گفت :بابا حالم اصلا ً خوب نیست زندگی از بهر من مطلوب نیست

گو چه خاکی را بریزم توی سر روی دستت باد کردم ای پدر

سن من از 26 افزون شده دل میان سینه غرق خون شده

هیچکس لیلای این مجنون نشد همسری از بهر من مفتون نشد

غم میان سینه شد انباشته بوی ترشی خانه را برداشته

پدرش چون حرف هایش را شنفت خنده بر لب آمدش آهسته گفت

پسرم بخت تو هم وا می شود غنچه ی عشقت شکوفا می شود

غصه ها را از وجودت دور کن این همه دختر یکی را تور کن

گفت آن دم :پدر محبوب من ای رفیق مهربان و خوب من

گفته ام با دوستانم بارها من بدم می آید از این کارها

در خیابان یا میان کوچه ها سر به زیر و چشم پاکم هر کجا

کی نگاهی می کنم بر دختران مغز خر خوردم مگر چون دیگران؟

غیر از آن روزی که گشتم همسفر با شهین و مهرخ و ایضاً سحر

با سه تا شان رفته بودیم سینما بگذریم از ما بقیه ماجرا

یک سری ، بر گل پری عاشق شدم او خرم کرد، وانگهی فارغ شدم

یک دو ماهی یار من بود و پرید قلب من از عشق او خیری ندید

آزیتای حاج قلی اصغر شله یک زمانی عاشقش گشتم بله

بعد اوهم یار من آن یاس بود دختری زیبا و پر احساس بود

بعد از این احساسی پر ادعا شد رفیق من کمی هم المیرا

بعد او هم عاشق مینا شدم بعد مینا عاشق تینا شدم

بعد تینا عاشق سارا شدم بعد سارا عاشق لعیا شدم

پدرش آمد میان حرف او گفت ساکت شو دیگر فتنه جو

گرچه من هم در زمان بی زنی روز و شب بودم به فکر یک زنی

لیک جز آنکه بداری مادری دل نمی دادم به هر جور دختری

خاک عالم بر سرت، خیلی بدی واقعا ً که پوز بابا را زدی

 

_______________________________________________>

 

دختری با مادرش در رختخواب درد ودل می کرد با چشمی پر آب

گفت مادر حالم اصلا ً خوب نیست زندگی از بهر من مطلوب نیست

گو چه خاکی را بریزم بر سرم روی دستت باد کردم مادرم

سن من از 26 افزون شده دل میان سینه غرق خون شده

هیچکس مجنون این لیلا نشد شوهری از بهر من پیدا نشد

غم میان سینه شد انباشته بوی ترشی خانه را برداشته

مادرش چون حرف دختر را شنفت خنده بر لب آمدش آهسته گفت

دخترم بخت تو هم وا می شود غنچه ی عشقت شکوفا می شود

غصه ها را از وجودت دور کن این همه شوهر یکی را تور کن

گفت دختر:مادر محبوب من ای رفیق مهربان و خوب من

گفته ام با دوستانم بارها من بدم می آید از این کارها

در خیابان یا میان کوچه ها سر به زیر و با وقارم هر کجا

کی نگاهی می کنم بریک پسر مغزیابو خورده ام یا مغز خر؟

غیر از آن روزی که گشتم همسفر با سعید و یاسر و ایضا ً صفر

با سه تا شان رفته بودیم سینما بگذریم از ما بقیه ماجرا

یک سری ، هم صحبت یاسر شدم او خرم کرد، آخرش عاشق شدم

یک دو ماهی یار من بود و پرید قلب من از عشق او خیری ندید

مصطفای حاج قلی اصغر شله یک زمانی عاشق من شد بله

بعد هوتن یار من فرهاد بود البته وسواسی و حساس بود

بعد از این وسواسی پر ادعا شد رفیقم خان داداش المیرا

بعد او هم عاشق مانی شدم بعد مانی عاشق هانی شدم

بعد هانی عاشق نادر شدم بعد نادر عاشق ناصر شدم

مادرش آمد میان حرف او گفت ساکت شو دگر ای فتنه جو

گرچه من هم در زمان دختری روز و شب بودم به فکر شوهری

لیک جز آنکه تو را باشد یک پدر دل نمی دادم به هر کس این قدر

خاک عالم بر سرت، خیلی بدی302 واقعا ً که پوز مادر را زدی47

[ جمعه 28 بهمن 1390, ] [ 10:27 ] [ صادق ]
ما بدین در نه پی حشمت و جاه آمده‌ایم   از بد حادثه این جا به پناه آمده‌ایم
ره رو منزل عشقیم و ز سرحد عدم   تا به اقلیم وجود این همه راه آمده‌ایم
سبزه خط تو دیدیم و ز بستان بهشت   به طلبکاری این مهرگیاه آمده‌ایم
با چنین گنج که شد خازن او روح امین   به گدایی به در خانه شاه آمده‌ایم
لنگر حلم تو ای کشتی توفیق کجاست   که در این بحر کرم غرق گناه آمده‌ایم
آبرو می‌رود ای ابر خطاپوش ببار   که به دیوان عمل نامه سیاه آمده‌ایم
حافظ این خرقه پشمینه مینداز که ما   از پی قافله با آتش آه آمده‌ایم
[ چهار شنبه 26 بهمن 1390, ] [ 11:29 ] [ صادق ]
عمریست تا به راه غمت رو نهاده‌ایم   روی و ریای خلق به یک سو نهاده‌ایم
طاق و رواق مدرسه و قال و قیل علم   در راه جام و ساقی مه رو نهاده‌ایم
هم جان بدان دو نرگس جادو سپرده‌ایم   هم دل بدان دو سنبل هندو نهاده‌ایم
عمری گذشت تا به امید اشارتی   چشمی بدان دو گوشه ابرو نهاده‌ایم
ما ملک عافیت نه به لشکر گرفته‌ایم   ما تخت سلطنت نه به بازو نهاده‌ایم
تا سحر چشم یار چه بازی کند که باز   بنیاد بر کرشمه جادو نهاده‌ایم
بی زلف سرکشش سر سودایی از ملال   همچون بنفشه بر سر زانو نهاده‌ایم
در گوشه امید چو نظارگان ماه   چشم طلب بر آن خم ابرو نهاده‌ایم
گفتی که حافظا دل سرگشته‌ات کجاست   در حلقه‌های آن خم گیسو نهاده‌ایم
[ چهار شنبه 26 بهمن 1390, ] [ 11:19 ] [ صادق ]
دردم از یار است و درمان نیز هم   دل فدای او شد و جان نیز هم
این که می‌گویند آن خوشتر ز حسن   یار ما این دارد و آن نیز هم
یاد باد آن کو به قصد خون ما   عهد را بشکست و پیمان نیز هم
دوستان در پرده می‌گویم سخن   گفته خواهد شد به دستان نیز هم
چون سر آمد دولت شب‌های وصل   بگذرد ایام هجران نیز هم
هر دو عالم یک فروغ روی اوست   گفتمت پیدا و پنهان نیز هم
اعتمادی نیست بر کار جهان   بلکه بر گردون گردان نیز هم
عاشق از قاضی نترسد می بیار   بلکه از یرغوی دیوان نیز هم
محتسب داند که حافظ عاشق است   و آصف ملک سلیمان نیز هم
[ چهار شنبه 26 بهمن 1390, ] [ 10:5 ] [ صادق ]
باغ مرا چه حاجت سرو و صِنوبَر است؟   شمشاد خانه پرور ما از که کمتر است؟!
ای نازنین پسر، تو چه مذهب گرفته‌ای؟   کِت خون ما حلالتر از شیر مادر است
چون نقش غم ز دور ببینی، شراب خواه   تشخیص کرده‌ایم و مداوا مقرر است
از آستان پیر مغان سر چرا کشیم؟   دولت در آن سرا و گشایش در آن در است
یک قصه بیش نیست غم عشق وین عجب   کز هر زبان که می‌شنوم نامکرر است
دی وعده داد وصلم و در سر شراب داشت   امروز تا چه گوید و بازش چه در سر است
در کوی ما شکسته دلی می خرند و بس   بازار خودفروشی از آن سوی دیگر است
شیراز و آب رکنی و این باد خوش نسیم   عیبش مکن، که خالِ رُخ هفت کشور است
فرق است از آب خضر که ظلمات جای اوست   تا آب ما که منبعش االله‌اکبر است
ما آبروی فقر و قَناعت نمی‌بریم   با پادشه بگوی که روزی مقدر است
حافظ چه طُرفه شاخ نباتیست کِلکِ تو!   کِش میوه دلپذیرتر از شهد و شِکَّر است
[ سه شنبه 25 بهمن 1390, ] [ 14:35 ] [ صادق ]

سال‌ها دل طلب جام جم از ما می‌کرد

                                        وان چه خود داشت ز بیگانه تمنا می‌کرد

گوهری کز صدف کون و مکان بیرون است

                                       طلب از گمشدگان لب دریا می‌کرد

مشکل خویش بر پیر مغان بردم دوش

                                       کو به تایید نظر حل معما می‌کرد

دیدمش خرم و خندان قدح باده به دست

                                       و اندر آن آینه صد گونه تماشا می‌کرد

گفتم این جام جهان بین به تو کی داد حکیم

                                       گفت آن روز که این گنبد مینا می‌کرد

بی دلی در همه احوال خدا با او بود

                                      او نمی‌دیدش و از دور خدا را می‌کرد

این همه شعبده خویش که می‌کرد این جا

                                     سامری پیش عصا و ید بیضا می‌کرد

گفت آن یار کز او گشت سر دار بلند

                                     جرمش این بود که اسرار هویدا می‌کرد

فیض روح القدس ار باز مدد فرماید

                                    دیگران هم بکنند آن چه مسیحا می‌کرد

گفتمش سلسله زلف بتان از پی چیست

                                      گفت حافظ گله‌ای از دل شیدا می‌کرد


[ سه شنبه 25 بهمن 1390, ] [ 10:52 ] [ صادق ]

درد از این بیش که بیهوده گذشتند ایام

                                                   نه کسی عاشق ماشد و نه معشوقه ما

 

وای از این عمر به یغمای هوایج رفته

                                                وای از آن لحظه که فریاد زنم وا نفسا

 

بسته ام  عهد که خون گریم اگر عمری هست

                                               به عزاداری غم ها و وفاداری ها

 

هرزه اندام نه شایسته ی چون من فانی

                                               بحر دریا کجا قطره ی نا چیز کم از هیچ کجا

.

 

 

مفهومش در حد اولمپیکه اگه ......

 

شاعر : حسن (قدح)

[ دو شنبه 24 بهمن 1390, ] [ 13:2 ] [ صادق ]


ما  چو  خر  از جمع  مردم که جدا   بودیم           

                                                        از     گناه  و   آتش    دوزخ         سوا بودیم


چشم نرگس عقل ها را از محبت ها ربود

                                                       در پی آن صورت بی سیرتش جان فدا بودیم

.

.

.

.

ادامه وابسته به نظرات

[ دو شنبه 24 بهمن 1390, ] [ 10:3 ] [ صادق ]

 

 

ای که بر قلب همه وحشت بیندازی عجل

                                                     قدرتت باشد که بر من قد علم داری عجل؟

خود بدانی قدر عشقم برتن و رعنای  تو

                                                    داده   آتش تن ز جانم دوریت  , دانی عجل

.

.

.ادامه وابسته به درخواست

[ یک شنبه 23 بهمن 1390, ] [ 18:38 ] [ صادق ]

 

ما نگوییم بد و میل به ناحق نکنیم   جامه‌ی کس سیه و دلق خود ازرق نکنیم
عیب درویش و توانگر به کم و بیش بد است   کار بد مصلحت آن است که مطلق نکنیم
رقم مغلطه بر دفتر دانش نزنیم   سِرّ حق بر ورق شعبده ملحق نکنیم
شاه اگر جرعه‌ی رندان نه به حرمت نوشد   التفاتش به می صاف مروق نکنیم
خوش بِرانیم جهان در نظر راهرُوان   فکر اسبِ سیه و زین مُغَرَّق نکنیم
آسمان کشتی ارباب هنر می‌شکند   تکیه آن به که بر این بحرِ معلق نکنیم
گر بدی گفت حسودی و رفیقی رنجید   گو تو خوش باش که ما گوش به احمق نکنیم
حافظ! ار خصم خطا گفت نگیریم بر او   ور به حق گفت جدل با سخن حق نکنیم


[ یک شنبه 23 بهمن 1390, ] [ 10:45 ] [ صادق ]

 

 

 

معشوقه ام عاشق منم زان در پی ات دیوانه ام                     در بی کسی بی صحبتی بی هم نفس افسانه ام

نالان مکن چونش بگو  در پر  غمی   مستانه ام                     مستم ز تو ای   جان پناه    از درد     تو خمخانه ام

تا کی گریز از  من  کنی   کامی  بده   جانانه ام                     حسرت   در   این دریای  دل   تا  پر کنی   پیمانه ام

.

.

.

.

بقیه وابسته به نظرات


[ شنبه 22 بهمن 1390, ] [ 12:4 ] [ صادق ]

نشانی(سهراب سپهری)

 

((خانه دوست کجاست؟)) در فلق بود که پرسید سوار .

آسمان مکثی کرد .

رهگذر شاخه نوری که به لب داشت به تاریکی شن ها بخشید .

و به انگشت نشان داد سپیداری و گفت :

((نرسیده به درخت

کوچه باغی است که از خواب خدا سبز تر است

و در آن عشق به اندازه پرهای صداقت آبی است .

می روی تا ته آن کوچه که از پشت بلوغ سر به در می آرد

پس به سمت گل تنهایی می پیچی

دو قدم مانده به گل

پای فواره جاوید اساطیر زمین می مانی و ترا ترسی شفاف فرا می گیرد

در صمیمیت سیال فضا خش خشی می شنوی :

کودکی می بینی رفته از کاج بلندی بالا جوجه بردارد از لانه نور

و از او می پرسی خانه دوست کجاست ؟))

[ شنبه 22 بهمن 1390, ] [ 10:50 ] [ صادق ]

شعری نسیت

                حرفی نیست

                               می نویسم بر خود

                                                     گردش افکارم

                                                                   تیرگی , من , او , آه

آتش جان سوزم

                     شاعران غم چینند

                                             شعرو آواز و خیال

                                                                       حافظم در غزل خود که چه ها می گوید

.

.

.

.

ادامه وابسته به درخواست:

[ شنبه 22 بهمن 1390, ] [ 10:12 ] [ صادق ]

روزها فکر من این است و همه شب سخنم
که چرا غافل از احوال دل خویشتنم؟


ای خوش آن روز که پرواز کنم تا بر دوست
به هوای سر کویش پر و بالی بزنم


روزها فکر من این است و همه شب سخنم
که چرا غافل از احوال دل خویشتنم؟


از کجا آمده ام؟ آمدنم بهر چه بود؟
به کجا می روم آخر ننمایی وطنم


مانده ام سخت عجب کز چه سبب ساخت مرا
یا چه بوده است مراد وی از این ساختنم


نه به خود آمدم این جا که به خود باز روم
آن که آورد مرا باز برد در وطنم


مرغ باغ ملکوتم نیم از عالم خاک
چند روزی قفسی ساخته اند از بدنم


[ شنبه 22 بهمن 1390, ] [ 1:3 ] [ صادق ]

چاکر آقا حمید انتقادت عالی بود(به این میگن امر به معروف ونهی از منکر )

 

 

ولی یکی پیدا نشد بگه چرا فلان شعر رو گفتی.   

[ جمعه 21 بهمن 1390, ] [ 23:57 ] [ صادق ]

 

 

 

 

بپوس ای دل تو تنهایی کزین عالم چه می خواهی   

                                                                   زهرکس طالب  عشقی  دگر  بس کن  تو بیماری

از   اول   هم  ز  این  دنیا  تو  تنها  آمدی  ای  جان

                                                                  چه می پنداری  ای مجنون تو تنهایی در این زندان

جفای   یار و یاران  را  به  دل  گفتم  کز  عادت  کن

                                                                 شکست دل از عشقم را به خود گفتم که عادت ده

به  جز  صبر  و  شکیبایی  نفهمیدم  ز  تو  چرخک

 

.

.

.

.

ادامه وابسته به نظرات

[ جمعه 21 بهمن 1390, ] [ 12:32 ] [ صادق ]

مشاعره معنایی (البته واسه کسانی که عاشق هستن / شعرتون رو تو نظرات قرار دهید تا تو صفحه بزارم .  با کمال محبت و دوست)

 

 

 

 

بپوس ای دل تو تنهایی کزین عالم چه می خواهی   

                                                                   زهرکس طالب  عشقی  دگر  بس کن  تو بیماری

از   اول   هم  ز  این  دنیا  تو  تنها  آمدی  ای  جان

                                                                  چه می پنداری  ای مجنون تو تنهایی در این زندان

جواب از علی

سلام. شعرهایی که تو سایتت هست اگه خودت میگی که خوبه. منم چندتا شعر دارمو البته واسه دلم گفتم...بای.

آقا علی اینجا محل همدردیمان است اگه شعری داری با کمال اشتیاق حاضریم :

[ جمعه 21 بهمن 1390, ] [ 11:27 ] [ صادق ]
صفحه قبل 1 2 3 4 صفحه بعد
.: Weblog Themes By sadeq em :.

درباره وبلاگ

حافظا تاکه پیدا شود محرم راز , شد فراموش همه دفترو راز /////////////////// کسی که سخنان دروغش شیرین است شاعر است. ////////// به وبلاگ من خوش آمدید
موضوعات وب
لینک های مفید
امکانات وب

ورود اعضا:


نام:
وب:
پیام:
2+2

شعر ها در چه حدی هستند

آمار وبلاگ:  

بازدید امروز : 11
بازدید دیروز : 14
بازدید هفته : 70
بازدید ماه : 374
بازدید کل : 5289
تعداد مطالب : 98
تعداد نظرات : 163
تعداد آنلاین : 4